Halo?
- Cześć. Mówi Asha. - Cześć.
Możemy pogadać?
Jasne.
Znaczy, osobiście.
Tak. Kiedy?
Mogę być u ciebie za jakieś 20 minut.
Dobrze.
Da się zrobić.
Dzięki.
Wszystko...?
Asha?
Yalla, wstawaj. Nic się nie stało.
Ale boli, tato.
Musisz być twardszy, Amir. A co jak mnie zabraknie
- i nie będę cię mógł chronić? - Dlaczego? Gdzie jedziesz?
Nigdzie.
KAMERA 12 GWYNN OAKS BIURO W BALTIMORE
Próbuję cię nauczyć, jak być silny.
Ćwicz dalej. Idę na kawę.
A potem czas na szkołę.
Tu Thompson 9547201.
Brak obrazu z parku Gwynn Oaks.
I nic się nie da zrobić. Nie mamy podglądu na Zahada.
Połącz mnie z zastępcą dyrektora.
Słuchajcie wszyscy. Numer cztery na liście, Ismat Zahad,
właśnie zniknął nam z podglądu w Gwynn Oaks.
Inaczej mówiąc, Zahad jest poza kontrolą i może działać.
Cześć.
- Uściskałbym cię, ale... - Nie trzeba.
Chcesz coś do picia?
Bryan, po pierwsze, ja... Nie chcę, żebyś myślał,
że nie wiem, przez co przechodzisz od zabójstwa Cali.
Morderstwa.
No i?
Morderstwa. Zgoda.
Ale i tak paru rzeczy nie rozumiem.
Czyli o niego chodzi.
Carlosa Mejię.
W zasadzie raczej o ciebie...
i dlaczego masz podgląd na żywo w jego celi.
Przecież to nie jest legalne.
Mój błąd, że ci to pokazałem.
Być może. Ale wiem.
- I teraz martwię się o ciebie. - Zamordował mi siostrę.
- Moją siostrę i twoją przyjaciółkę. - Naprawdę martwi.
Przepraszam.
- Gdzie potem jedziesz? - Co?
- Do biura? Sądu? Gdzie? - Do biura.
A czym? Autobusem, kolejką?
- Kolejką. - Nie, nie dzisiaj.
Dzisiaj nie korzystaj z publicznego transportu.
Mamy alarm terrorystyczny i całe miasto zostanie zamknięte.
Najlepiej zadzwoń do biura i powiedz, że cię nie będzie. Zostań tutaj.
- To atak? - Tu będziesz bezpieczna.
- A jaki atak? - Muszę iść.
Asha, proszę, zostań tutaj. Możesz to dla mnie zrobić?
A ty dokąd idziesz?
- Boże, czy ty...? - O mnie się nie martw.
Wszystko będzie dobrze.
- Ja... muszę iść do domu. - Asha, spójrz na mnie.
- Hej. - Muszę iść do domu.
Popatrz na mnie.
Nie zgadzam się na żadne nie.
Stracili go.
Według wicedyrektora FBI, Martello,
statyczne kamery uliczne w Gwynn Oak...
W porządku, szefowo?
Kamery zostały zhakowane.
Tak, u mnie tak.
Riley. Raportuj.
Ismat Zahad. Lat 44. Pochodzi z Abbas w Iraku.
W 2011 przybył do Ameryki z żoną i synem, Amirem.
Tam był inżynierem elektrykiem.
Tu naprawia auta.
Jest na liście FBI z jakiegoś powodu czy to tylko kolejne dupokryjstwo?
W maju 2014 jego kuzyn, Tala Zahad, wysadził się w powietrze
przed posterunkiem policji w Bagdadzie.
Zginęło siedemnaście osób.
W grudniu Zahad nabył legalnie dwie sztuki broni.
- Był blisko z kuzynem? - Abbas to małe miasto.
Urodzili się tam i wychowali. Wedle FBI dzieli ich różnica roku.
A teraz go zgubili tak blisko Waszyngtonu.
Musimy założyć, a to pochodzi wprost od samego prezydenta,
że atak jest nieuchronny.
- Czujesz to? - Falafel.
- Było takie miejsce w Al-Falludży. - Plac Kilani.
- Znasz to miejsce? - Znałem.
Już nie istnieje.
Bomba?
Atak drona.
Proszę wejść.
Proszę usiąść.
Chcieliśmy zapytać o pani męża.
A co się dzieje?
Myślicie, że pierwsi nas wypytujecie?
Już mówiłam FBI, że nie wiem, gdzie jest.
- Czy to normalne? - Nie.
To niepodobne do Ismata.
Zawsze mówi, gdzie jest.
A dlaczego się pani tak boi?
Proszę zrozumieć, jak to jest.
Stałe wyzwiska, obelgi, groźby użycia przemocy...
Mamy to codziennie na ulicach i w kolejce.
Rozumiem, jakie to trudne.
- Czyżby? - I jak musi to panią złościć.
Prawda, czasem mnie złości.
Ale zawsze niepokoi.
Wiem, co sobie myślicie, ale na pewno się mylicie.
Ismat nie jest taki.
To dobry człowiek.
Ciężko pracujący, człowiek...
- Boży? - Pokój szanujący.
Posiada dwie sztuki broni.
- Mamy prawo się bronić, prawda? - Mogę je zobaczyć?
- Kupił je... - Legalnie, wiem.
Nigdy ich nie użył nigdy też nie zamierza.
Gdzie poszedł pani syn?
Mamy pewne uciekają z tyłu domu. Mam go.
Amir, wracaj natychmiast!
Hej.
- Uważaj. - Przepraszam.
Ostrożnie.
- Weź to. - Co się dzieje?
- On mnie goni. - On?
Kto to jest?
- Szukam jego ojca. - Żeby go skrzywdzić.
Czy ktoś wie, gdzie on jest?
Ktoś ty? Policja?
FBI?
Amir.
Amir, tak?
- Amir. - Zabrali mojego tatę.
Widziałeś ich kiedyś? Wiesz, kim są?
- To tacy jak ty. - Jak to?
Nienawidzę cię! Nienawidzę Ameryki!
Nienawidzę Ameryki!
Śmierć Ameryce!
Nienawidzę Ameryki!
Amir.
Dobra. Mów.
Właśnie to dzieciak ukrywał na swoim telefonie.
Patrzcie na kawiarenkę na drugim planie.
- Możesz zbliżyć? - Jasne.
- Co to jest? - Dzieciak chyba przypadkowo nagrał,
- jak porywają jego tatę. - Zatrzymaj.
Nie wyglądają mi na dżihadystów.
To model policyjnego wozu 2002 Crown Vic.
W zeszłym tygodniu zgłoszono jego kradzież.
Teraz już pewnie zgnieciony albo rozebrany na części.
A to co?
- Kolejne auto? Być może.
Ma kod z wypożyczalni.
No to pewnie da się go jakoś namierzyć.
- Z ust mi wyjąłeś. - Namierzyć i szybko znaleźć.
To jedyny trop prowadzący do Zahada. Do kogokolwiek zaprowadzi,
znajdźcie go i wezwijcie mnie. Chcę z nim pogadać.
- Lub z nią? - Pewnie z nim.
- Dokąd poszła? - Nie powiedziała.
Pamiętasz, co się stało?
Nie bardzo.
Pewnie pękła nam opona albo coś takiego.
No to i tak masz szczęście.
- Nam? - Wszystko dobrze?
Mniej więcej. Łagodne wstrząśnienie mózgu.
Mała opuchlizna na płacie ciemieniowym, czego się można było spodziewać,
ale to tutaj... to niespodzianka.
Co to takiego?
Jakaś narośl.
Mniej więcej wielkości winogrona.
Mam winogrono w mózgu?
Widzisz te obrzeża?
Są wyraźnie zdefiniowane, co zazwyczaj znaczy, że nie jest złośliwy.
- Zazwyczaj. - Wielu ludzi żyje sobie spokojnie
z winogronami w mózgu i nigdy o tym nie wie.
Ale ja już wiem.
Zrobimy, oczywiście, biopsję.
Spróbuj się nie martwić.
Bo ty się nie... martwisz.
Zanim zapomnę...
Musisz wypełnić ten formularz.
Kontakt w razie wypadku.
CMENTARZ NARODOWY ARLINGTON
Zgłasza się Zero.
Niebieski oraz drugie podejrzane auto zostały zlokalizowane
w Arlington, w Wirginii.
Auto wynajęto na nieznane nazwisko
powiązane z fikcyjną korporacją.
Kierowca jest pewnie uzbrojony i niezwykle niebezpieczny.
Podchodzić ostrożnie, można użyć przymusu.
Podejrzanego wziąć żywcem.
Przyjąłem, Zero.
- Że co takiego? - To znaczy pokój z tobą.
- Niegrzecznie. - Gilroy? Mike Gilroy?
Znasz gościa?
Agent specjalny Mike Gilroy.
Facet, który ujął Jima Reynoldsa.
Tego Reynoldsa? Seryjnego zabójcę?
Który obecnie odsiaduje dożywocie w obostrzonym rygorze.
To jest agent specjalny Gilroy?
Były agent specjalny.
Czy widzisz tę bliznę na czole?
To dzieło Reynoldsa.
Złapał go w pułapkę w stodole w pobliżu Baltimore.
Tyle że Gilroy go wykiwał.
Odwrócił role. Spec od profilowania.
Manipulator ego.
Kiedy Gilroy wyszedł ze szpitala, od razu rzucił FBI,
gdzie nadal go mają za bohatera.
Ismat Zahad.
Wiemy, że go porwałeś.
Gdzie on jest?
Popełniłeś poważny błąd.
FEDERALNE WIĘZIENIE O ZAOSTRZONYM RYGORZE
Skrzydło izolatek Kamera 3
Ismat Zahad.
Oboje wiemy, jak to będzie wyglądało.
Kiedyś seryjny zabójca chciał mi usunąć twarz.
Co gorszego możecie mi zrobić?
Panie Reynolds,
mała wycieczka, mistrzu.
- Zaraz, dokąd idziecie? - Na lunch.
O co chodzi?
Co się dzieje? Hej!
Nie możesz tego zrobić.
Witaj, Michael.
Jak się miewasz?
Reynolds, trzymaj się ode mnie z daleka.
No co?
Nic.
Zabierzcie stąd tego faceta.
Kontynuować.
Weźcie go stąd!
Mike Gilroy. Ten od profilowania?
On ma wrabiać człowieka z listy FBI, Ismata...
- Zahada. - By wyglądał na terrorystę.
Który zamierza dokonać ataku na ziemi amerykańskiej.
Po co by miał to robić?
By zmusić Stany Zjednoczone do wojny.
- Mike...? Mike Gilroy? - To bzdura.
Przy całym szacunku, Christina, to niemożliwe. Absolutnie.
Możesz podać szczegóły tego ataku?
Uważamy, że wysadzi się w powietrze.
Gdzie i kiedy?
Tego nie wiem. Tego nie wiem.
Ja miałem go tylko dostarczyć na miejsce.
- Inni go stamtąd zabrali? - Jacy inni?
Tego też nie wiem. Drużyny są podzielone
i mają odrębne zadania.
Ze względu na bezpieczeństwo operacyjne.
- I ty mu wierzysz? - Niestety tak.
Obecnie moi ludzie szukają tej kryjówki.
Czy ktoś zasugerował prezydentowi, by podnieść stopień zagrożenia?
Właśnie powiedziałam, że nie jest to atak islamistów,
- więc trzeba do tego ostrożnie podejść. - Zanotowano.
Niemniej gdzieś tam jest mężczyzna w samobójczej kamizelce,
zapewne w okolicy wypełnionej niewinnymi cywilami.
Słuchajcie uważnie, boi powiem to tylko jeden raz.
Przepraszam.
Ktoś właśnie podał nam, gdzie jest Ismat Zahad.
Cztery przecznice stąd, w samym sercu Kapitolu.
Czekaj. Nie podchodź.
Jest tam kto?
Czy możesz otworzyć drzwi?
Znalazłem go.
Ma na sobie tyle środków wybuchowych, że zmiecie cały budynek.
- Jeszcze tylko sekundę. - Dobra, dobra.
Dobra, przyszedł. Dziękuję.
Minutnik na sześćdziesiąt.
Nie ruszaj się i zachowaj spokój.
Rozumiesz?
- Pomóż. Ja tego nie zrobiłem. - Wiem.
Macie jedną godzinę na dostarczenie Mike'a Gilroya na te koordynaty.
Nie negocjujemy z terrorystami.
Jeszcze jedno słowo, a on umrze.
Trzydzieści osiem przecinek siedem sześć dwa osiem cztery cztery, północ
77,258686 wschód.
Nie dostarczycie Gilroya, to umrze muzułmanin.
Wezwiecie saperów, zginie.
Obserwujemy budynek.
Jak z niego wyjdzie, zginie.
Jedna godzina zaczyna się za trzy, dwa, jeden, już.
Odliczanie czasu.
Nie, nie, przestań. Telefon ma czujnik.
Nie rozbroisz go w czas. I nie możesz go usunąć.
- Zero, słyszysz? - Zero, przyjąłem. Zaczekajcie.
Potrzebuję dwóch snajperów.
- Czekajcie na rozkazy. - Przyjąłem.
Jak zaraz wyruszmy, dojedziemy za czterdzieści dwie minuty.
Jedź z Remem.
- Nie ruszam się stąd. - A właśnie że tak.
Bo co? Znowu do mnie strzelisz?
Nie mamy czasu na takie rzeczy.
Ja stąd nie pójdę.
To ja jestem nowy, czyli mogę iść na straty.
- Ty idziesz ze mną. - Powiedziała dwóch snajperów.
To ja to dubluję.
Pamiętasz zasadę 90 sekund?
- Tak. - To dobrze.
Żebyś tylko nie puścił mentalnego bąka i sobie nie zapomniał.
Zasada 90 sekund?
Nie przejmuj się.
Dajcie mi wóz. I Gilroya.
Naprawiasz samochody?
Kim jesteś?
Nazywam się Bryan Mills.
Widziałeś kiedyś Istishhad, Bryan?
Bombę samobójczą.
No to wiesz, jak się to kończy.
To nie jest męczeństwo.
A ty nie jesteś shahid.
Proszę.
Najlepiej zabierzcie wszystkich z tego budynku.
I ty też uciekaj. Już!
- Co robisz? - Uciekaj. Idź!
Wiesz, co mówią o takich jak ty w moim kraju?
Odważny Amerykanin...
to głupi Amerykanin.
Tak, wiem.
I jest w tym trochę racji, tyle że to teraz twój kraj.
Chcesz mi pomóc?
To pomóż mojemu synowi.
Amir?
Hardy dzieciak.
Powiedz mu prawdę o tym, co tu się zdarzyło.
Pomóż mu być silnym.
Nie możesz tego zdetonować.
- A wiesz, skąd ja wiem? - Wynoś się stąd.
- Bo Koran zakazuje samobójstwa. - Idź!
- A ty jesteś człowiek boży. - Odsuń się!
- No powiedz to. - Ostrzegam cię.
Powiedz to.
Mam pytanie.
Wierzysz w Boga?
No tak, ja też nie. Z tego samego powodu.
Bo wierzyć w Boga, to nie wierzyć w siebie, prawda?
Chodź.
Przecież tak jest. Jeśli Bóg stworzył połowę tego gówna, które widzieliśmy...
- Nie masz pojęcia, w co ja wierzę. - Szefujesz jakiejś
tajnej, rządowej agencji.
Znaczy działasz, żyjesz i oddychasz gdzieś tam w cieniu,
gdzie nie ma miejsca na nic innego prócz wiary w siebie.
Wierzysz, że należy wrabiać muzułmanów w ataki terrorystyczne?
Oboje wiemy, że by zwalczać terrorystów, trzeba działać jak oni.
Dokąd idziemy?
Tam, gdzie nie ma zasięgu.
Wiedzą, że się przemieszczam, bo mają GPS.
Nie zdetonują tej bomby, póki nie dostaną swojego człowieka.
Tego nie możesz wiedzieć.
A masz lepszy pomysł?
Chciałbym wiedzieć, co robi kobieta jak ty,
- kiedy nie wystarcza ufność w siebie? - Kobieta jak ja?
Tak. Kiedy życie kładzie ci kłody pod nogi, których nie przewidziałaś.
Kiedy już nie masz kontroli.
Powiedzmy, że to choroba.
Myślałam, że powiesz, jak kiedy...
mój syn został zabity przez snajpera z Armii Mahdiego
na Bliskim Wschodzie.
Nie rozmawiamy o moim synu.
Bo ja modlę się do Boga, bym uczciła takie poświęcenie trochę inaczej
niż sposób, który ty wybrałeś.
Jesteś terrorystą, i to najgorszego gatunku.
Po co to robimy?
Zostało osiem minut. Musimy iść dalej.
Powiedz mi.
Kiedy byłem w wieku twojego syna,
mój tato zaginął na morzu na sześć dni.
Myślałem, że już go nie zobaczę.
Modliłem się o cud.
- I co się stało? - Spadochroniarze z lotnictwa
wyciągnęli go z morze na pół żywego.
Nigdy tych gości nie zapomniałem.
I nigdy nie zapomnę.
A teraz uciekamy z budynki i pędzimy do piwnic.
Wiem, na czym polega zasada 90 sekund.
Tyle potrzeba, by uciec, jeśli się nie rozbroi bomby.
- Zero, tu Bravo. - Zero, słucham.
Jesteśmy na parkingu.
Zmierzamy do piwnic w nadziei, że tam nie będzie zasięgu.
- Sygnał słabnie. - Działa.
- Dziewięć minut, 42 sekundy. - Bravo, potwierdź.
Straciliśmy sygnał. Powtarzam, brak sygnału.
Nie róbcie wymiany.
Przygotować się.
- Rozbroić bombę. - Jak go dostaniemy.
A ja go nie oddam, póki bomba nie zostanie rozbrojona.
Wrócił. Sygnał wrócił.
- Nie, nie. - Zmienili minutnik. Czterdzieści sekund.
- Trzydzieści dziewięć. - Zabierak stamtąd swój tyłek.
- Moment. - Tu na dole musi gdzieś być
kanał odpływowy.
Wejście do głównego kanału jest po stronie południowej.
Pozostało dwadzieścia sekund.
Tutaj.
Znalazłem. Nie róbcie wymiany.
- Dlaczego? - Bo pod wodą nie ma zasięgu.
Plan B. Plan B.
- Dziesięć sekund. - Ani kroku!
Czyli teraz zginie muzułmanin, co?
Udało się.
Boże, o mój Boże.
Przejrzałam dokumenty finansowe Gilroya za ostatnie dwa lata.
Od kwietnia 2015, w każdą ostatnią sobotę miesiąca,
grał od 9.00 w golfa w Annandale Golf Club.
- A mieszka w Baltimore. - Kiedy się jest gościem szefa sztabu
Ministra Obrony...
Keagy? Bert Keagy? To on tym wszystkim kierował?
Nigdy nie ufaj facetowi w muszce.
A co jeśli to nie tylko Keagy? Co, jeśli to znacznie wyżej?
On ci tego nie powie. To gość, który wrabia muzułmanów,
żeby zmusić prezydenta do kolejnej wojny. To fanatyk.
W takim razie musimy przekazać pewną wiadomość.
- Wiadomość? - Zmuszanie prezydenta to ryzyko.
Urząd pocztowy na Northeast Cromwell, drugie piętro.
Jeden z lokali, które mamy rozsiane po mieście.
A cel?
Jeśli Keagy nie da nam wyboru, dam sygnał zdejmując pierścionek.
Mogę wziąć kogoś innego, jeśli wolisz.
Daj mi znać.
Christina.
To jak z gatunku płaszcza i szpady.
"Czy ktoś zasugerował prezydentowi, by podnieść stopień zagrożenia"?
To było odważne.
I trochę nierozważne.
Jesteśmy sami?
Ty mi powiedz.
Dlaczego, Bert?
Wytłumacz mi.
Pracuję dla Ministra Obrony.
To bezbarwna marionetka tchórzliwego prezydenta,
który nie chce stawić czoła rosnącemu zagrożeniu.
Ze strony Islamu.
Minneapolis to już kolejny Kabul. Baltimore to Bagdad. Dearborn to Liban
Które amerykańskie miasto będzie następne?
Ismat Zahad to amerykański obywatel.
Co my tu robimy, Christina?
Naprawdę uważasz, że zdołasz nas powstrzymać?
Że wejdziesz nam w drogę?
Taki ci się zdaję słaby?
Ludzie jak ty nawet sobie nie wyobrażają, czego Ameryka chce naprawdę.
Jest tysiące młodych mężczyzn i kobiet w tym kraju,
którzy nie mają innej przyszłości, ponieważ nie chcą innej przyszłości
niż pojechać tam i złożyć życie w ofierze za swój kraj.
Oczywiście, że nie jesteśmy sami.
A teraz ty jesteś na celowniku.
- Chcesz o tym pogadać? - Nie.
Co z Gilroyem?
Teraz to problem FBI.
Co oznacza federalne więzienie.
Przy odrobinie szczęścia dostanie celę obok Jima Reynoldsa.
Teraz poproszę o to przytulenie.
- Co się stało? - Okazało się, że nic.
- Fałszywy alarm? - Tak.
I tak dzięki, że pozwoliłeś mi tu zostać.
Miło z twojej strony.
Myślałem o tym, co powiedziałaś...
o Carlosie Mejii.
Masz rację.
Ciężko mi odpuścić.
Rozumiem.
Nawet lepiej, niż sobie zdajesz sprawę.
Czy mogę...?
Miałbyś coś przeciw, gdybym...?
Chciałabym pomóc.
Nie trzeba.
Jakoś to przejdę.
Jestem pewna, że Cali nie chciałaby, żebyś zrobił coś....
- Głupiego? - Co by ci zniszczyło życie.
Jasne.
To nie był fałszywy alarm, co?
Nie mogę powiedzieć, co to było.
Ale mogę powiedzieć, że to koniec i że jesteś bezpieczna.
Czy w ten sposób mówisz mi, że mam iść do domu?
Nie to miałem na myśli.
Żartuję sobie.
To był długi dzień.
Widzę, że lubisz gotować.
Kiedy mam czas.
Lodówka wygląda, jakby jej się przydała wizyta w spożywczym.
Byłem ostatnio zajęty.
A teraz masz czas?
Bo umieram z głodu.
No to do roboty.
Jak się trzymasz?
No wiesz, tak z dnia na dzień...
i te inne banalne powiedzonka.
Kwiatom przydałoby się podlewanie.
A nam drink.
To prawda.
Dziękuję.
Ja...
Chcę cię prosić o przysługę, ale pewnie uznasz to za głupie.
Nie, ja... Samemu mi się przyda teraz coś głupiego.
To raczej bardziej nudne niż głupie.
I tak biorę.
Byłam u lekarza.
Wszystko w porządku?
Nie. Chyba... nie wiem. Zaraz, nie. Jest dobrze.
Czy dlatego siedzisz tu od pięciu minut
i zastanawiasz się, czy w ogóle poprosić o coś,
z czym się teraz zmagasz?
- Miałam konferencję. - Dobra.
- Naprawdę. - Dobra, mówiłem.
- Jeśli nie chcesz powiedzieć... - Rutynowe badanie.
No i?
- Pomyślisz, że jestem... - Tak ty mówisz.
Mogą się z tobą skontaktować w razie wypadku?
To tyle?
Tyle.
Ja....
Nie mam kogo poprosić.
Cokolwiek ci trzeba.
I bez żadnych pytań.
Ale tak naprawdę...
Chyba bym...
Chyba bym nie zniósł, gdybym ciebie też stracił.
No dalej.
Uwaga.
Podaj do tyłu.
Bryan. Chodź.
Cześć.
Poznaj mojego syna.
Amir?
W porządku. Przywitaj się, Amir.
Witaj.
Umiesz grać w piłkę?
Świetnie.
Dobra robota, Amir.
- Jeszcze raz. - Dwóch na jednego.
Uwaga.
Gol!
Tekst polski: Roman Czarny